povratak na sve vijesti

IZLOŽBA SLIKA MANUELE MAJIĆ

petak, prosinca 05. 2014.

Manuela Majić, mlada umjetnica iz Splita svoju prvu samostalnu izložbu, pod nazivom: I Bog stvori ženu, održala u Crnogorskom domu u Zagrebu.

VEČER SA MANUELOM MAJIĆ

      Rijetko mlade umjetnice imaju vremena za stvaralaštvo i predstavljanje svojih radova, pogotovo kad im to nije i životna profesija.
     Manuela Majić, mlada umjetnica iz Splita, već nekoliko godina i Zagrepčanka, svojom prvom izložbom koju je održala u galeriji „Montenegrina“ u Crnogorskom domu u Zagrebu, 4.12.2014. godine pokazala je da se ipak sve može postići kad je prisutna velika stvaralačka želja i energija.
        Manuela i piše: poeziju i nekoliko romana istovremeno, tako da se nadamo da će nam i to jednom pokazati.
         Izložba je nastala u suradnji Društva albanskih umjetnika Hrvatske „DEA“ i Društva Crnogoraca i prijatelja Crne Gore „Montenegro“ Zagreb, sa ciljem da se hrvatskoj javnosti predstave i mlade autorice i autori sa ovih prostora, a koji rijetko imaju priliku za to.
        U prepunoj galeriji „Montenegrina“ nije to bila samo izložba slika: bilo je tu i poezije i orijentalnog plesa, nastojeći zaokružiti dio autoričinog poimanja i doživljaja izrazite ženstvenosti.
      O dojmljivim slikama i motivu akta, gotovo oduvijek prisutnog u slikarstvu, a koji je Manuela donijela na svoj poseban način, prepun ženstvenosti, putenosti i erotskih nota, govorio je prof. Stanko Špoljarić. Dojmila ga se i autoričina izrazita životna energija i radost prepoznatljiva u ponesenosti u svakodnevnom životu i likovnom izričaju.
    Bila je to lijepa večer koja nas je oplemenila i donijela zaborav svakodnevice, kako to samo umjetnost može.
      Manuela kroz svoje pjesme donosi i vječni ženski epitaf, a za one koji nisu u mogućnosti vidjeti njene slike, evo stihova:

 

I dok rijeka života odnosi moje dane,                                              Da, to sam ja sad,
Rasipajući mi tijelo                                                                     sad i ovdje
Pjeskovito,                                                                               i mada vremenom više neću
Zaustavi ga na tren.                                                                   biti ista kao sad.
Utisni moj lik u srce
I zapamti me ovakvu.                                                                 Molim te,
                                                                                             Zapamti me ovakvu
Jer moje je tijelo krhko,                                                               ovakvu što te voli,
Tek zdjela što drži mi dušu.                                                          Ovakvu što te treba.
Dušu što te upija zjenicom oka,
Draška pramenom svilene kose,                                                    Zapamti me baš ovakvu,
Miluje kožom glatkom.                                                                Ovakvu kao sad.


Milanka Bulatović

http://www.zagrebancija.com/hr-scena/ljubav-prema-zenskom-tijelu_326218

Pogledajte kako je bilo:

https://www.youtube.com/watch?v=q_uhZrGMLkk

 

POZIVNICA

Dokument